جاروبرقی مرکزی سیستمی است که در آن موتور و واحد مکش در یک محل مشخص نصب می‌شود و از طریق شبکه‌ای از لوله‌ها به نقاط مکش مختلف ساختمان متصل است.

کاربر به جای جابه‌جا کردن یک دستگاه جاروبرقی در ساختمان، شیلنگ را به پریز مکش نزدیک محل نظافت متصل می‌کند.

1. شیلنگ به یکی از پریزهای مکش متصل می‌شود.
2. با فعال شدن سیستم، موتور مرکزی مکش ایجاد می‌کند.
3. هوا و ذرات از طریق شیلنگ وارد شبکه لوله‌ها می‌شوند.
4. مواد مکش‌شده به واحد مرکزی منتقل می‌شوند.
5. گردوغبار در مخزن یا سیستم جمع‌آوری مخصوص ذخیره می‌شود.
6. هوای تصفیه‌شده یا خروجی، طبق طراحی سیستم مدیریت می‌شود.

• خانه‌های ویلایی
• آپارتمان‌های نوساز
• مجتمع‌های مسکونی
• هتل‌ها و اقامتگاه‌ها
• دفاتر و ساختمان‌های اداری
• برخی مراکز تجاری
• پروژه‌های لوکس و ساختمان‌هایی که کاهش صدای تجهیزات اهمیت دارد
• پروژه‌هایی که از ابتدا برای سیستم جاروبرقی مرکزی طراحی شده‌اند

• قبل از اجرای لوله‌کشی، مسیر کامل شبکه مشخص شود.
• ظرفیت واحد مرکزی متناسب با ساختمان انتخاب شود.
• تعداد پریزهای مکش بر اساس پلان و شعاع پوشش شیلنگ تعیین شود.
• مسیر لوله‌کشی تا حد امکان کوتاه، منطقی و قابل سرویس طراحی شود.
• از اتصالات و لوله‌های مناسب و سازگار با سیستم استفاده شود.
• محل واحد مرکزی دارای دسترسی مناسب برای سرویس باشد.
• تهویه مناسب محل نصب موتور در نظر گرفته شود.
• در ساختمان چندطبقه، شبکه و رایزرها از ابتدا هماهنگ شوند.
• عبور لوله از محل‌های حساس سازه‌ای بدون بررسی و هماهنگی انجام نشود.
• قبل از پوشاندن لوله‌ها، شبکه آزمایش و کنترل شود.

• لوله‌کشی بدون نقشه و محاسبه مسیر انجام نشود.
• قطر لوله فقط بر اساس حدس یا تجربه پروژه دیگر انتخاب نشود.
• از پیچ‌های تند و مسیرهای غیرضروری تا حد امکان استفاده نشود.
• لوله‌ها با مصالح نامناسب یا اتصالات غیراستاندارد اجرا نشوند.
• محل موتور در فضای بدون تهویه و نامناسب قرار نگیرد.
• دسترسی برای تخلیه مخزن و سرویس دوره‌ای حذف نشود.
• لوله‌ها قبل از آزمایش نهایی زیر کف یا داخل دیوار پوشانده نشوند.
• شبکه جاروبرقی با کانال یا لوله تأسیسات دیگر بدون طراحی صحیح ترکیب نشود.
• برای مکش مواد و ذراتی که دستگاه برای آنها طراحی نشده استفاده نشود.

محل نصب باید با توجه به کوتاه‌ترین و منطقی‌ترین مسیر شبکه، دسترسی برای تعمیرات، تهویه، صدای تجهیزات و امکان تخلیه مخزن انتخاب شود.

• مسیرها باید با نقشه معماری و تأسیسات هماهنگ باشند.
• تعداد انشعاب‌ها و طول مسیر بر عملکرد مکش اثر دارند.
• اتصالات باید مطابق سیستم انتخاب شوند.
• از ایجاد نقاطی که احتمال تجمع آلودگی دارند جلوگیری شود.
• محل عبور لوله‌ها از دیوارها و سقف‌ها باید با جزئیات مناسب اجرا شود.
• در رایزرها امکان دسترسی و هماهنگی با سایر تأسیسات بررسی شود.

1. پریز مکش و شیلنگ را بررسی کنید.
2. شیلنگ را به‌درستی متصل کنید.
3. دستگاه را طبق سیستم کنترل روشن کنید.
4. سری مناسب برای سطح موردنظر انتخاب کنید.
5. از مکش مواد ممنوع یا خارج از ظرفیت دستگاه خودداری کنید.
6. پس از پایان کار، شیلنگ را جدا و در محل مناسب نگهداری کنید.
7. مخزن و فیلترها را طبق دستور سازنده بررسی و سرویس کنید.

• مایعات، مگر اینکه دستگاه مشخصاً برای مکش مایعات طراحی شده باشد.
• مواد داغ یا در حال سوختن.
• مواد شیمیایی یا خطرناک بدون تأیید سازنده.
• مواد بسیار حجیم که باعث گرفتگی مسیر می‌شوند.
• مواد قابل اشتعال یا انفجاری مگر در سیستم‌های اختصاصی طراحی‌شده برای آن.
• هر ماده‌ای که در دفترچه دستگاه به عنوان ممنوع اعلام شده است.

• مخزن جمع‌آوری طبق دستور سازنده تخلیه شود.
• فیلترها در زمان مناسب تمیز یا تعویض شوند.
• صدای غیرعادی موتور بررسی شود.
• کاهش ناگهانی قدرت مکش نادیده گرفته نشود.
• پریزها و شیلنگ از نظر گرفتگی بررسی شوند.
• در صورت گرفتگی شبکه، از وارد کردن اجسام سخت برای باز کردن مسیر خودداری شود.

• □ محل واحد مرکزی تعیین شده است.
• □ مسیر شبکه با معماری هماهنگ شده است.
• □ مسیر با سایر تأسیسات تداخل ندارد.
• □ محل پریزهای مکش مشخص شده است.
• □ ظرفیت دستگاه بررسی شده است.
• □ لوله‌ها و اتصالات مطابق سیستم تهیه شده‌اند.
• □ مسیرها قبل از پوشانده شدن بازدید شده‌اند.
• □ شبکه آزمایش شده است.
• □ قدرت مکش پریزها بررسی شده است.
• □ دسترسی برای سرویس واحد مرکزی باقی مانده است.
• □ دستورالعمل استفاده و نگهداری به بهره‌بردار تحویل شده است.